раззя́вить
verbperfective
Meanings
- to gape, to open wide, to yawnmouth
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | раззя́влю |
| ты | раззя́вишь |
| он / она / оно | раззя́вит |
| мы | раззя́вим |
| вы | раззя́вите |
| они | раззя́вят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | раззя́вил |
| Feminine | раззя́вила |
| Neuter | раззя́вило |
| Plural | раззя́вили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | раззя́вь |
| Plural | раззя́вьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | раззя́вивший |
| Passive | — | раззя́вленный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | раззявив, раззявивши |
Examples
- раззявить ротto open one's mouth wide, to gape