профу́кать профукать
verbperfective
Meanings
- to squander, to waste, to blow, to losean opportunitydue to carelessness
Conjugation
| Future |
|---|
| я | профу́каю |
|---|
| ты | профу́каешь |
|---|
| он / она / оно | профу́кает |
|---|
| мы | профу́каем |
|---|
| вы | профу́каете |
|---|
| они | профу́кают |
|---|
| Past |
|---|
| Masculine | профу́кал |
|---|
| Feminine | профу́кала |
|---|
| Neuter | профу́кало |
|---|
| Plural | профу́кали |
|---|
| Imperative |
|---|
| Singular | профу́кай |
|---|
| Plural | профу́кайте |
|---|
Participles
| present | past |
|---|
| Active | — | профу́кавший |
|---|
| Passive | — | профу́канный |
|---|
| present | past |
|---|
| Verbal adverbs | — | профу́кав, профукавши |
|---|
Examples
Он профукал свой шанс.
He blew his chance.
Synonyms
проморга́тьmiss, overlook; to blinkпроворо́нитьto miss, to let slip, to overlook, to miss out onпрошля́питьto miss, to bungle, to mess up, to blow, to let slip, to fumble, to botchзанестисьbegin to lay eggsзаносчивоarrogantly; haughtily