проломи́ть проломить

verbperfective

Meanings

  1. break, stave in

Conjugation

Future
япроломлю́
тыпроло́мишь
он / она / онопроло́мит
мыпроло́мим
выпроло́мите
онипроло́мят
Past
Masculineпроломи́л
Feminineпроломи́ла
Neuterпроломи́ло
Pluralпроломи́ли
Imperative
Singularпроломи́
Pluralпроломи́те

Participles

presentpast
Active—проломи́вший
Passive—проло́мленный
presentpast
Verbal adverbs—проломи́в, проломивши