прокути́ть прокутить

verbperfective

Meanings

  1. go on the spree, squander, dissipate

Conjugation

Future
япрокучу́
тыпроку́тишь
он / она / онопроку́тит
мыпроку́тим
выпроку́тите
онипроку́тят
Past
Masculineпрокути́л
Feminineпрокути́ла
Neuterпрокути́ло
Pluralпрокути́ли
Imperative
Singularпрокути́
Pluralпрокути́те

Participles

presentpast
Active—прокути́вший
Passive—проку́ченный
presentpast
Verbal adverbs—прокути́в, прокутивши, прокутя́