прогневи́ть
verbperfective
Aspect partner гневи́тьto anger, to enrage, to incense, to irritate
Meanings
- to anger, to enrage, to incense
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | прогневлю́ |
| ты | прогневи́шь |
| он / она / оно | прогневи́т |
| мы | прогневи́м |
| вы | прогневи́те |
| они | прогневя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | прогневи́л |
| Feminine | прогневи́ла |
| Neuter | прогневи́ло |
| Plural | прогневи́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | прогневи́ |
| Plural | прогневи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | прогневи́вший |
| Passive | — | прогневлённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | прогневи́в, прогневивши, прогневя́ |
Examples
- Он прогневи́л своего отца своим поведе́нием.He angered his father with his behavior.