пристыди́ть пристыдить

verbperfective

Meanings

  1. shame
  2. shame, put to shame, make ashamed of

Conjugation

Future
япристыжу́
тыпристыди́шь
он / она / онопристыди́т
мыпристыди́м
выпристыди́те
онипристыдя́т
Past
Masculineпристыди́л
Feminineпристыди́ла
Neuterпристыди́ло
Pluralпристыди́ли
Imperative
Singularпристыди́
Pluralпристыди́те

Participles

presentpast
Active—пристыди́вший
Passive—пристыжённый
presentpast
Verbal adverbs—пристыди́в, пристыдивши