прилежа́ть
verbimperfective
Meanings
- be adjacent to something
- to be dilligent toward somethingoutdated
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | прилежу́ |
| ты | прилежи́шь |
| он / она / оно | прилежи́т |
| мы | прилежи́м |
| вы | прилежи́те |
| они | прилежа́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | прилежа́л |
| Feminine | прилежа́ла |
| Neuter | прилежа́ло |
| Plural | прилежа́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | прилежи́ |
| Plural | прилежи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | прилежа́щий | прилежа́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | прилежа́ | прилежав, прилежавши |