признава́ть
verbimperfective
Aspect partner призна́тьacknowledge; admit
Meanings
- admit
- confess
- give in
- to recognize, to recognise, to admitacknowledge
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | признаю́ |
| ты | признаёшь |
| он / она / оно | признаёт |
| мы | признаём |
| вы | признаёте |
| они | признаю́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | признава́л |
| Feminine | признава́ла |
| Neuter | признава́ло |
| Plural | признава́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | признава́й |
| Plural | признава́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | признаю́щий | признававший |
| Passive | признаваемый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | признава́я | признава́в, признававши |
Examples
- Она не признаёт свою́ оши́бку.She's not admitting her mistake.
- Мало кто признаёт свои́ недоста́тки.Few people will admit their faults.
- Неважно, признаёт она свою́ вину или нет.It doesn't matter whether she admits her guilt or not.
