презре́ть
verbperfective
Aspect partner презира́тьdefy; despise
Meanings
- to despise
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | презрю́ |
| ты | презри́шь |
| он / она / оно | презри́т |
| мы | презри́м |
| вы | презри́те |
| они | презря́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | презре́л |
| Feminine | презре́ла |
| Neuter | презре́ло |
| Plural | презре́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | презри́ |
| Plural | презри́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | презре́вший |
| Passive | — | презре́нный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | презре́в, презревши |
Examples
- В у́ши глу́пого не говори́, потому что он презри́т разу́мные слова твои́.Speak not in the ears of a fool: for he will despise the wisdom of thy words.