покати́ть покатить

verbperfective

Meanings

  1. roll

Conjugation

Future
япокачу́
тыпока́тишь
он / она / онопока́тит
мыпока́тим
выпока́тите
онипока́тят
Past
Masculineпокати́л
Feminineпокати́ла
Neuterпокати́ло
Pluralпокати́ли
Imperative
Singularпокати́
Pluralпокати́те

Participles

presentpast
Active—покати́вший
Passive—пока́ченный
presentpast
Verbal adverbs—покати́в, покативши, покатя́