поду́ть
verbperfective
Aspect partner дутьblow; course
Meanings
- to blow for some time
- to start blowing
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | поду́ю |
| ты | поду́ешь |
| он / она / оно | поду́ет |
| мы | поду́ем |
| вы | поду́ете |
| они | поду́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | поду́л |
| Feminine | поду́ла |
| Neuter | поду́ло |
| Plural | поду́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | поду́й |
| Plural | поду́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | поду́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | поду́в, подувши |
Examples
- Внутрь поду́л холо́дный ветер.A cold wind blew in.
- Поду́л ветер.The wind began to blow.
- Он поду́л на ко́нчики па́льцев.He blew on the tip of his fingers.