поголоси́вший
adjective
Meanings
- having cried out for a while, having wailed for a while, having lamented for a while
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | поголоси́вший | поголоси́вшее | поголоси́вшая | поголоси́вшие |
| Genitive | поголоси́вшего | поголоси́вшего | поголоси́вшей | поголоси́вших |
| Dative | поголоси́вшему | поголоси́вшему | поголоси́вшей | поголоси́вшим |
| Accusative | поголоси́вшего, поголоси́вший | поголоси́вшее | поголоси́вшую | поголоси́вших, поголоси́вшие |
| Instrumental | поголоси́вшим | поголоси́вшим | поголоси́вшей, поголоси́вшею | поголоси́вшими |
| Prepositional | поголоси́вшем | поголоси́вшем | поголоси́вшей | поголоси́вших |
Examples
- Женщина, поголосившая у могилы, тихо ушла.The woman, having wailed for a while at the grave, quietly left.