отстреля́ться отстреляться
verbperfective
Meanings
- cease fireпрекратить стрельбу
- to defend oneself by shooting
- to fire back
- to have completed a practiceshoot
Conjugation
| Future |
|---|
| я | отстреля́юсь |
|---|
| ты | отстреля́ешься |
|---|
| он / она / оно | отстреля́ется |
|---|
| мы | отстреля́емся |
|---|
| вы | отстреля́етесь |
|---|
| они | отстреля́ются |
|---|
| Past |
|---|
| Masculine | отстреля́лся |
|---|
| Feminine | отстреля́лась |
|---|
| Neuter | отстреля́лось |
|---|
| Plural | отстреля́лись |
|---|
| Imperative |
|---|
| Singular | отстреля́йся |
|---|
| Plural | отстреля́йтесь |
|---|
Participles
| present | past |
|---|
| Active | — | отстреля́вшийся |
|---|
| Passive | — | — |
|---|
| present | past |
|---|
| Verbal adverbs | — | отстреля́вшись |
|---|