отпугну́ть
verbperfective
Aspect partner отпу́гиватьdeter; discourage
Meanings
- frighten off, scare away
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | отпугну́ |
| ты | отпугнёшь |
| он / она / оно | отпугнёт |
| мы | отпугнём |
| вы | отпугнёте |
| они | отпугну́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | отпугну́л |
| Feminine | отпугну́ла |
| Neuter | отпугну́ло |
| Plural | отпугну́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | отпугни́ |
| Plural | отпугни́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | отпугну́вший |
| Passive | — | отпу́гнутый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | отпугну́в, отпугнувши |
Examples
- Она отпугну́ла медве́дя.She scared a bear away.
- Э́то отпугнёт насеко́мых.This will keep bugs off.