отпры́гивать
verbimperfective
Meanings
- to jump off, to jump away, to recoil, to bounce off
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | отпры́гиваю |
| ты | отпры́гиваешь |
| он / она / оно | отпры́гивает |
| мы | отпры́гиваем |
| вы | отпры́гиваете |
| они | отпры́гивают |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | отпры́гивал |
| Feminine | отпры́гивала |
| Neuter | отпры́гивало |
| Plural | отпры́гивали |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | отпры́гивай |
| Plural | отпры́гивайте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | отпры́гивающий | отпры́гивавший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | отпры́гивая | отпрыгивав, отпрыгивавши |
Examples
- Мяч отпрыгивает от стены.The ball bounces off the wall.