отклони́ть
verbperfective
Aspect partner отклоня́тьdeflect, decline, turn down, reject
Meanings
- to reject or decline
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | отклоню́ |
| ты | откло́нишь |
| он / она / оно | откло́нит |
| мы | откло́ним |
| вы | откло́ните |
| они | откло́нят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | отклони́л |
| Feminine | отклони́ла |
| Neuter | отклони́ло |
| Plural | отклони́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | отклони́ |
| Plural | отклони́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | отклони́вший |
| Passive | — | отклонённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | отклони́в, отклонивши, отклоня́ |
Examples
- Ду́маю, э́то естественно, что она отклони́ла его предложе́ние.I think it natural for her to decline his offer.
- Мэри отклони́ла приглаше́ние на конце́рт.Mary declined an invitation to the concert.
- Она отклони́ла мою про́сьбу.She turned down my request.