отбежа́ть отбежать

verbperfective

Meanings

  1. run off

Conjugation

Future
яотбегу́
тыотбежи́шь
он / она / оноотбежи́т
мыотбежи́м
выотбежи́те
ониотбегу́т
Past
Masculineотбежа́л
Feminineотбежа́ла
Neuterотбежа́ло
Pluralотбежа́ли
Imperative
Singularотбеги́
Pluralотбеги́те

Participles

presentpast
Active—отбежа́вший
Passive——
presentpast
Verbal adverbs—отбежа́в, отбежавши