ослы́шаться
verbperfective
Meanings
- hear amiss, mishear, not hear aright
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | ослы́шусь |
| ты | ослы́шишься |
| он / она / оно | ослы́шится |
| мы | ослы́шимся |
| вы | ослы́шитесь |
| они | ослы́шатся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | ослы́шался |
| Feminine | ослы́шалась |
| Neuter | ослы́шалось |
| Plural | ослы́шались |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | ослы́шься |
| Plural | ослы́шьтесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | ослы́шавшийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | ослы́шавшись |
Examples
- Что? Я не ослы́шался?What? Did I hear you right?
- Том реши́л, что ослы́шался.Tom thought he had heard wrong.