осле́пнуть
verbperfective
Aspect partner сле́пнутьbecome blind; go blind
Meanings
- to go blind
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | осле́пну |
| ты | осле́пнешь |
| он / она / оно | осле́пнет |
| мы | осле́пнем |
| вы | осле́пнете |
| они | осле́пнут |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | осле́п |
| Feminine | осле́пла |
| Neuter | осле́пло |
| Plural | осле́пли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | осле́пни |
| Plural | осле́пните |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | осле́пший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | осле́пнув, ослепши |
Examples
- Он осле́п из-за несча́стного слу́чая.He went blind from the accident.
- Он осле́п.He went blind.
- Он осле́п в результа́те несча́стного слу́чая.He went blind in the accident.