оскорби́ть
verbperfective
Aspect partner оскорбля́тьhumiliate; insult
Meanings
- humiliate
- insult
- insult, offend, outrage
- outrage
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | оскорблю́ |
| ты | оскорби́шь |
| он / она / оно | оскорби́т |
| мы | оскорби́м |
| вы | оскорби́те |
| они | оскорбя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | оскорби́л |
| Feminine | оскорби́ла |
| Neuter | оскорби́ло |
| Plural | оскорби́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | оскорби́ |
| Plural | оскорби́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | оскорби́вший |
| Passive | — | оско́рбленный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | оскорби́в, оскорбивши |
Examples
- Ты оскорби́л его, и он рассе́ржен на тебя.As you have insulted him, he is cross with you.
- Он оскорби́л меня без по́вода.He insulted me without reason.
- Они оскорби́ли его и его жену́.They insulted him and his wife.