ору́дующий
adjective
Meanings
- wielding, operating, handling, acting
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | ору́дующий | ору́дующее | ору́дующая | ору́дующие |
| Genitive | ору́дующего | ору́дующего | ору́дующей | ору́дующих |
| Dative | ору́дующему | ору́дующему | ору́дующей | ору́дующим |
| Accusative | ору́дующего, ору́дующий | ору́дующее | ору́дующую | ору́дующих, ору́дующие |
| Instrumental | ору́дующим | ору́дующим | ору́дующей, ору́дующею | ору́дующими |
| Prepositional | ору́дующем | ору́дующем | ору́дующей | ору́дующих |
Examples
- Полиция поймала орудующего в районе бандита.The police caught the bandit operating in the area.