око́нчиться
verbperfective
Aspect partner ока́нчиватьсяbe over; finish, end, terminate
Meanings
- be
- to end
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | око́нчусь |
| ты | око́нчишься |
| он / она / оно | око́нчится |
| мы | око́нчимся |
| вы | око́нчитесь |
| они | око́нчатся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | око́нчился |
| Feminine | око́нчилась |
| Neuter | око́нчилось |
| Plural | око́нчились |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | око́нчись |
| Plural | око́нчитесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | око́нчившийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | око́нчась, око́нчившись |
Examples
- Спор око́нчился дра́кой.The argument ended in a fight.
- Э́тот план око́нчился неуда́чей.That plan resulted with failure.
- Конфере́нция уже око́нчилась, сэр.The conference is already over, sir.