оклика́ть
verbimperfective
Aspect partner окли́кнутьcall; hail
Meanings
- to call out/to summon
Usage notes
to call but with intention to make person or object stop
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | оклика́ю |
| ты | оклика́ешь |
| он / она / оно | оклика́ет |
| мы | оклика́ем |
| вы | оклика́ете |
| они | оклика́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | оклика́л |
| Feminine | оклика́ла |
| Neuter | оклика́ло |
| Plural | оклика́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | оклика́й |
| Plural | оклика́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | оклика́ющий | оклика́вший |
| Passive | оклика́емый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | оклика́я | окликав, окликавши |