одоле́ть
verbperfective
Meanings
- overcome, overpower, overwhelm
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | одоле́ю |
| ты | одоле́ешь |
| он / она / оно | одоле́ет |
| мы | одоле́ем |
| вы | одоле́ете |
| они | одоле́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | одоле́л |
| Feminine | одоле́ла |
| Neuter | одоле́ло |
| Plural | одоле́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | одоле́й |
| Plural | одоле́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | одоле́вший |
| Passive | — | одолённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | одоле́в, одолевши |
Examples
- Но́вый боксёр одоле́л чемпио́на.The new boxer outboxed the champion.
- Они объедини́ли свои́ си́лы для того́, чтобы одоле́ть врага́.They combined forces to fight the enemy.
- Тома одоле́ла ре́вность.Tom was overcome with jealousy.