обтяпывавший

adjective

Meanings

  1. who was arranging, who was fixing up, who was handlinginformally

Declension

CaseMasculineNeuterFemininePlural
Nominativeобтяпывавшийобтяпывавшееобтяпывавшаяобтяпывавшие
Genitiveобтяпывавшегообтяпывавшегообтяпывавшейобтяпывавших
Dativeобтяпывавшемуобтяпывавшемуобтяпывавшейобтяпывавшим
Accusativeобтяпывавшего, обтяпывавшийобтяпывавшееобтяпывавшуюобтяпывавших, обтяпывавшие
Instrumentalобтяпывавшимобтяпывавшимобтяпывавшей, обтяпывавшеюобтяпывавшими
Prepositionalобтяпывавшемобтяпывавшемобтяпывавшейобтяпывавших

Examples

  • Его сообщник, обтяпывавший все тёмные дела, попался на краже.
    His accomplice, who was arranging all the shady deals, was caught stealing.

обтя́пывать обтяпывать

verbimperfective

Meanings

  1. fix

Conjugation

Present
яобтя́пываю
тыобтя́пываешь
он / она / онообтя́пывает
мыобтя́пываем
выобтя́пываете
ониобтя́пывают
Past
Masculineобтя́пывал
Feminineобтя́пывала
Neuterобтя́пывало
Pluralобтя́пывали
Imperative
Singularобтя́пывай
Pluralобтя́пывайте

Participles

presentpast
Activeобтяпывающийобтяпывавший
Passiveобтяпываемый—
presentpast
Verbal adverbsобтяпываяобтяпывав, обтяпывавши