обомле́ть обомлеть

verbperfective

Meanings

  1. be stupefied

Conjugation

Future
яобомле́ю
тыобомле́ешь
он / она / онообомле́ет
мыобомле́ем
выобомле́ете
ониобомле́ют
Past
Masculineобомле́л
Feminineобомле́ла
Neuterобомле́ло
Pluralобомле́ли
Imperative
Singularобомле́й
Pluralобомле́йте

Participles

presentpast
Active—обомле́вший
Passive——
presentpast
Verbal adverbs—обомле́в, обомлевши