обомле́ть
verbperfective
Meanings
- be stupefied
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | обомле́ю |
| ты | обомле́ешь |
| он / она / оно | обомле́ет |
| мы | обомле́ем |
| вы | обомле́ете |
| они | обомле́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | обомле́л |
| Feminine | обомле́ла |
| Neuter | обомле́ло |
| Plural | обомле́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | обомле́й |
| Plural | обомле́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | обомле́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | обомле́в, обомлевши |