обомле́вший
adjective
Meanings
- stunned, petrified, speechless, numb with astonishment/fear
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | обомле́вший | обомле́вшее | обомле́вшая | обомле́вшие |
| Genitive | обомле́вшего | обомле́вшего | обомле́вшей | обомле́вших |
| Dative | обомле́вшему | обомле́вшему | обомле́вшей | обомле́вшим |
| Accusative | обомле́вшего, обомле́вший | обомле́вшее | обомле́вшую | обомле́вших, обомле́вшие |
| Instrumental | обомле́вшим | обомле́вшим | обомле́вшей, обомле́вшею | обомле́вшими |
| Prepositional | обомле́вшем | обомле́вшем | обомле́вшей | обомле́вших |
Examples
- Он стоял обомлевший от ужаса.He stood stunned with horror.