обмета́ть обметать

verbperfective

Meanings

  1. sweep off, dust

Conjugation

Future
яобмета́ю
тыобмета́ешь
он / она / онообмета́ет
мыобмета́ем
выобмета́ете
ониобмета́ют
Past
Masculineобмета́л
Feminineобмета́ла
Neuterобмета́ло
Pluralобмета́ли
Imperative
Singularобмета́й
Pluralобмета́йте

Participles

presentpast
Activeобмета́ющийобмета́вший
Passiveобмета́емыйобмётанный
presentpast
Verbal adverbs—обметав, обметавши