облупи́ть облупить

verbperfective

Meanings

  1. peel, shell

Conjugation

Future
яоблуплю́
тыоблу́пишь
он / она / онооблу́пит
мыоблу́пим
выоблу́пите
ониоблу́пят
Past
Masculineоблупи́л
Feminineоблупи́ла
Neuterоблупи́ло
Pluralоблупи́ли
Imperative
Singularоблупи́
Pluralоблупи́те

Participles

presentpast
Active—облупи́вший
Passive—облу́пленный
presentpast
Verbal adverbs—облупив, облупивши