обле́чь облечь

verbperfective

Meanings

  1. clothedress

Conjugation

Future
яоблеку́
тыоблечёшь
он / она / онооблечёт
мыоблечём
выоблечёте
ониоблеку́т
Past
Masculineоблёк
Feminineоблекла́
Neuterоблекло́
Pluralоблекли́
Imperative
Singularоблеки́
Pluralоблеки́те

Participles

presentpast
Active—облёгший
Passive—облечённый
presentpast
Verbal adverbs—облёгши, облёкши

Examples

  • Мне трудно обле́чь свои́ мы́сли в слова.
    It is hard for me to put my thoughts into words.