облегчи́ть
verbperfective
Aspect partner облегча́тьfacilitate; to facilitate
Meanings
- to make easier
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | облегчу́ |
| ты | облегчи́шь |
| он / она / оно | облегчи́т |
| мы | облегчи́м |
| вы | облегчи́те |
| они | облегча́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | облегчи́л |
| Feminine | облегчи́ла |
| Neuter | облегчи́ло |
| Plural | облегчи́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | облегчи́ |
| Plural | облегчи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | облегчи́вший |
| Passive | — | облегчённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | облегчи́в, облегчивши |
Examples
- Как я могу́ облегчи́ть твоё состоя́ние?How could I comfort you?
- Невозможно слова́ми облегчи́ть её глубо́кую скорбь.No words can relieve her deep sorrow.
- Облегчи́ душу.Get it off your chest.