обкуси́ть обкусить

verbimperfective

Meanings

  1. to bite off, to nibble all around

Conjugation

Present
яобкушу́
тыобку́сишь
он / она / онообку́сит
мыобку́сим
выобку́сите
ониобку́сят
Past
Masculineобкуси́л
Feminineобкуси́ла
Neuterобкуси́ло
Pluralобкуси́ли
Imperative
Singularобкуси́
Pluralобкуси́те

Participles

presentpast
Active—обкуси́вший
Passive—обку́шенный
presentpast
Verbal adverbs—обкусив, обкусивши

Examples

  • Он обкусил нитку.
    He bit off the thread.