оби́деться
verbperfective
Aspect partner обижа́тьсяbe hurt; be offended
Meanings
- be hurt
- feel hurt
- take offence
- take offense, be offended, be hurt, resent
- take umbrage
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | оби́жусь |
| ты | оби́дишься |
| он / она / оно | оби́дится |
| мы | оби́димся |
| вы | оби́дитесь |
| они | оби́дятся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | оби́делся |
| Feminine | оби́делась |
| Neuter | оби́делось |
| Plural | оби́делись |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | оби́дься |
| Plural | оби́дьтесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | оби́девшийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | оби́девшись |
Examples
- «Ду́маешь, Мария оби́делась, что мы её не пригласи́ли?» — «Она, верно, и не расстро́илась, ведь у неё столько дел».Do you think Mary is offended because we didn't invite her? "She probably isn't unhappy because she has so much to do."
- Я не оби́жусь.I won't be offended.
- Том сказа́л, что не оби́делся.Tom said he wasn't offended.
