обезлю́женный обезлюженный

adjective

Meanings

  1. depopulated, deserted, desolate

Declension

CaseMasculineNeuterFemininePlural
Nominativeобезлю́женныйобезлю́женноеобезлю́женнаяобезлю́женные
Genitiveобезлю́женногообезлю́женногообезлю́женнойобезлю́женных
Dativeобезлю́женномуобезлю́женномуобезлю́женнойобезлю́женным
Accusativeобезлю́женного, обезлю́женныйобезлю́женноеобезлю́женнуюобезлю́женных, обезлю́женные
Instrumentalобезлю́женнымобезлю́женнымобезлю́женной, обезлю́женноюобезлю́женными
Prepositionalобезлю́женномобезлю́женномобезлю́женнойобезлю́женных
Short formобезлюженобезлюженообезлюженаобезлюжены

Examples

  • Из-за войны город обезлю́жен.
    Due to the war, the city is depopulated.

обезлюди́ть обезлюдить

verbperfective

Meanings

  1. depopulate

Conjugation

Future
яобезлю́жу
тыобезлю́дишь
он / она / онообезлю́дит
мыобезлю́дим
выобезлю́дите
ониобезлю́дят
Past
Masculineобезлюди́л
Feminineобезлюди́ла
Neuterобезлюди́ло
Pluralобезлюди́ли
Imperative
Singularобезлю́дь
Pluralобезлю́дьте

Participles

presentpast
Active—обезлюди́вший
Passive—обезлю́женный
presentpast
Verbal adverbs—обезлюдив, обезлюдивши