обвенча́ть
verbperfective
Aspect partner венча́тьcrown, marry
Meanings
- marry
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | обвенча́ю |
| ты | обвенча́ешь |
| он / она / оно | обвенча́ет |
| мы | обвенча́ем |
| вы | обвенча́ете |
| они | обвенча́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | обвенча́л |
| Feminine | обвенча́ла |
| Neuter | обвенча́ло |
| Plural | обвенча́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | обвенча́й |
| Plural | обвенча́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | обвенча́вший |
| Passive | — | обве́нчанный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | обвенча́в, обвенчавши |
Examples
- Э́то свяще́нник, кото́рый их обвенча́л.This is the priest who married them.
- Тома и Мэри обвенча́ли в небольшо́й це́ркви недалеко́ отсюда.Tom and Mary were married in a small church not too far from here.