напроси́ться
verbperfective
Aspect partner напра́шиватьсяask for, beg
Meanings
- to thrust oneself upon, to offer oneself
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | напрошу́сь |
| ты | напро́сишься |
| он / она / оно | напро́сится |
| мы | напро́симся |
| вы | напро́ситесь |
| они | напро́сятся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | напроси́лся |
| Feminine | напроси́лась |
| Neuter | напроси́лось |
| Plural | напроси́лись |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | напроси́сь |
| Plural | напроси́тесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | напроси́вшийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | напроси́вшись, напрося́сь |
Examples
- Ты на э́то напроси́лся.You were asking for it.
- напроси́ться на обе́дto invite oneself to dinner