накида́ть накидать

verbperfective

Meanings

  1. throw, tosse.g. to toss things haphazardly into a drawer

Conjugation

Future
янакида́ю
тынакида́ешь
он / она / ононакида́ет
мынакида́ем
вынакида́ете
онинакида́ют
Past
Masculineнакида́л
Feminineнакида́ла
Neuterнакида́ло
Pluralнакида́ли
Imperative
Singularнакида́й
Pluralнакида́йте

Participles

presentpast
Active—накида́вший
Passive—наки́данный
presentpast
Verbal adverbs—накида́в, накидавши