назва́ться
verbperfective
Aspect partner называ́тьсяbe called; be named
Meanings
- to be called, be named, call oneself
- to identify oneself, to give out one's name
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | назову́сь |
| ты | назовёшься |
| он / она / оно | назовётся |
| мы | назовёмся |
| вы | назовётесь |
| они | назову́тся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | назва́лся |
| Feminine | назвала́сь |
| Neuter | назва́лось//назвало́сь |
| Plural | назва́лись//назвали́сь |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | назови́сь |
| Plural | назови́тесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | назва́вшийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | назва́вшись |
Examples
- Я позвони́л Тому и назва́лся тобой.I called Tom and pretended to be you.
- Назови́тесь.Identify yourself.