надсади́ться
verbperfective
Aspect partner надса́живатьсяto strain one's voice, to cry oneself hoarse; to strain oneself, to overstrain
Meanings
- to strain oneself, to overstrain, to rupture oneself, to overexert oneself
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | надсажу́сь |
| ты | надса́дишься |
| он / она / оно | надса́дится |
| мы | надса́димся |
| вы | надса́дитесь |
| они | надса́дятся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | надсади́лся |
| Feminine | надсади́лась |
| Neuter | надсади́лось |
| Plural | надсади́лись |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | надсади́сь |
| Plural | надсади́тесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | надсади́вшийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | надсадившись, надсадя́сь |
Examples
- Он надсади́лся, поднимая тяже́сти.He strained himself lifting heavy weights.