набежа́ть набежать

verbperfective

Meanings

  1. to run over

Conjugation

Future
янабегу́
тынабежи́шь
он / она / ононабежи́т
мынабежи́м
вынабежи́те
онинабегу́т
Past
Masculineнабежа́л
Feminineнабежа́ла
Neuterнабежа́ло
Pluralнабежа́ли
Imperative
Singularнабеги́
Pluralнабеги́те

Participles

presentpast
Active—набежа́вший
Passive——
presentpast
Verbal adverbs—набежа́в, набежавши

Examples

  • У неё набежа́ли слёзы на глаза.
    The tears began to gather in her eyes.