мстить
verbimperfective
Aspect partner отомсти́тьavenge; retaliate
Meanings
- avenge
- requite
- retaliate
- revenge
- to avenge oneself, take vengeance, avenge, take revenge
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | мщу́ |
| ты | мсти́шь |
| он / она / оно | мсти́т |
| мы | мсти́м |
| вы | мсти́те |
| они | мстя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | мсти́л |
| Feminine | мсти́ла |
| Neuter | мсти́ло |
| Plural | мсти́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | мсти́ |
| Plural | мсти́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | мстя́щий | мсти́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | мстя́ | мсти́в, мстивши |
Examples
- Я буду мстить за моего́ бра́та.I'm going to avenge my brother.