молча́вший
adjective
Meanings
- silent, quiet, who was silent, who had been silent
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | молча́вший | молча́вшее | молча́вшая | молча́вшие |
| Genitive | молча́вшего | молча́вшего | молча́вшей | молча́вших |
| Dative | молча́вшему | молча́вшему | молча́вшей | молча́вшим |
| Accusative | молча́вшего, молча́вший | молча́вшее | молча́вшую | молча́вших, молча́вшие |
| Instrumental | молча́вшим | молча́вшим | молча́вшей, молча́вшею | молча́вшими |
| Prepositional | молча́вшем | молча́вшем | молча́вшей | молча́вших |
Examples
- Молчавший студент наконец заговорил.The silent student finally spoke.