мо́гший
adjective
Meanings
- having been able to, capable ofhaving done
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | мо́гший | мо́гшее | мо́гшая | мо́гшие |
| Genitive | мо́гшего | мо́гшего | мо́гшей | мо́гших |
| Dative | мо́гшему | мо́гшему | мо́гшей | мо́гшим |
| Accusative | мо́гшего, мо́гший | мо́гшее | мо́гшую | мо́гших, мо́гшие |
| Instrumental | мо́гшим | мо́гшим | мо́гшей, мо́гшею | мо́гшими |
| Prepositional | мо́гшем | мо́гшем | мо́гшей | мо́гших |
Examples
- Он был единственным, могшим помочь.He was the only one who was able to help.