мигну́ть
verbperfective
Aspect partner мига́тьblink; to blink
Meanings
- blink
- to twinkle
- to wink / to blink
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | мигну́ |
| ты | мигнёшь |
| он / она / оно | мигнёт |
| мы | мигнём |
| вы | мигнёте |
| они | мигну́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | мигну́л |
| Feminine | мигну́ла |
| Neuter | мигну́ло |
| Plural | мигну́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | мигни́ |
| Plural | мигни́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | мигну́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | мигну́в, мигнувши |
Examples
- Том мигну́л фа́рами.Tom flashed his headlights.