курлы́кающий курлыкающий

adjective

Meanings

  1. cooing

Declension

CaseMasculineNeuterFemininePlural
Nominativeкурлы́кающийкурлы́кающеекурлы́кающаякурлы́кающие
Genitiveкурлы́кающегокурлы́кающегокурлы́кающейкурлы́кающих
Dativeкурлы́кающемукурлы́кающемукурлы́кающейкурлы́кающим
Accusativeкурлы́кающего, курлы́кающийкурлы́кающеекурлы́кающуюкурлы́кающих, курлы́кающие
Instrumentalкурлы́кающимкурлы́кающимкурлы́кающей, курлы́кающеюкурлы́кающими
Prepositionalкурлы́кающемкурлы́кающемкурлы́кающейкурлы́кающих

Examples

  • Из голубятни доносились курлыкающие звуки.
    Cooing sounds came from the dovecote.

курлы́кать курлыкать

verbimperfective

Meanings

  1. call

Conjugation

Present
якурлы́чу
тыкурлы́чешь
он / она / онокурлы́чет
мыкурлы́чем
выкурлы́чете
оникурлы́чут
Past
Masculineкурлы́кал
Feminineкурлы́кала
Neuterкурлы́кало
Pluralкурлы́кали
Imperative
Singularкурлы́чь
Pluralкурлы́чьте

Participles

presentpast
Activeкурлы́кающийкурлы́кавший
Passive——
presentpast
Verbal adverbsкурлы́кая, курлы́чакурлыкав, курлыкавши