кобе́ниться кобениться

verbimperfective

Meanings

  1. be
  2. be obstinate

Conjugation

Present
якобе́нюсь
тыкобе́нишься
он / она / онокобе́нится
мыкобе́нимся
выкобе́нитесь
оникобе́нятся
Past
Masculineкобе́нился
Feminineкобе́нилась
Neuterкобе́нилось
Pluralкобе́нились
Imperative
Singularкобе́нься
Pluralкобе́ньтесь

Participles

presentpast
Activeкобе́нящийсякобе́нившийся
Passive——
presentpast
Verbal adverbsкобе́няськобенившись