кня́жить
verbimperfective
Meanings
- to rule as a prince
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | кня́жу |
| ты | кня́жишь |
| он / она / оно | кня́жит |
| мы | кня́жим |
| вы | кня́жите |
| они | кня́жат |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | кня́жил |
| Feminine | кня́жила |
| Neuter | кня́жило |
| Plural | кня́жили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | кня́жь |
| Plural | кня́жьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | кня́жащий | кня́живший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | княжа | княжив, княживши |