кня́жить княжить

verbimperfective

Meanings

  1. to rule as a prince

Conjugation

Present
якня́жу
тыкня́жишь
он / она / онокня́жит
мыкня́жим
выкня́жите
оникня́жат
Past
Masculineкня́жил
Feminineкня́жила
Neuterкня́жило
Pluralкня́жили
Imperative
Singularкня́жь
Pluralкня́жьте

Participles

presentpast
Activeкня́жащийкня́живший
Passive——
presentpast
Verbal adverbsкняжакняжив, княживши