клевета́вший
adjective
Meanings
- who slandered, having slandered, who defamed, having defamed
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | клевета́вший | клевета́вшее | клевета́вшая | клевета́вшие |
| Genitive | клевета́вшего | клевета́вшего | клевета́вшей | клевета́вших |
| Dative | клевета́вшему | клевета́вшему | клевета́вшей | клевета́вшим |
| Accusative | клевета́вшего, клевета́вший | клевета́вшее | клевета́вшую | клевета́вших, клевета́вшие |
| Instrumental | клевета́вшим | клевета́вшим | клевета́вшей, клевета́вшею | клевета́вшими |
| Prepositional | клевета́вшем | клевета́вшем | клевета́вшей | клевета́вших |
Examples
- Клеветавший на него человек был наказан.The man who slandered him was punished.