исче́знуть
verbperfective
Aspect partner исчеза́тьdisappear; disappear, vanish, wear off
Meanings
- disappear
- disappear, vanish, wear off
- vanish
- vanish away
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | исче́зну |
| ты | исче́знешь |
| он / она / оно | исче́знет |
| мы | исче́знем |
| вы | исче́знете |
| они | исче́знут |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | исче́з |
| Feminine | исче́зла, исче́знула |
| Neuter | исче́зло, исче́знуло |
| Plural | исче́зли, исче́знули |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | исче́зни |
| Plural | исче́зните |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | исче́знувший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | исче́знув, исчезнувши |
Examples
- Куда исче́з весь хлеб?Where did all the bread go?
- Даже э́ти слова когда-нибудь исче́знут.Even these words will someday disappear.
- Э́то никогда не исче́знет.That will never disappear.
