истоми́ть истомить

verbperfective

Meanings

  1. to exaust

Conjugation

Future
яистомлю́
тыистоми́шь
он / она / оноистоми́т
мыистоми́м
выистоми́те
ониистомя́т
Past
Masculineистоми́л
Feminineистоми́ла
Neuterистоми́ло
Pluralистоми́ли
Imperative
Singularистоми́
Pluralистоми́те

Participles

presentpast
Active—истоми́вший
Passive—истомлённый
presentpast
Verbal adverbs—истомив, истомивши, истомя́